View Single Post
Old 07-16-2008, 03:53 PM   #5
vissie-j
Administrator
IF-Crazy
 
Join Date: Mar 2005
Posts: 3,022
Default

Quote:
Originally Posted by Sharda1 View Post
Jullie hebben natuurlijk allebei gelijk: ze struikelt op haar eigen krampachtigheid en ergens weet ze dat ook wel (ze is in therapie). Als ze dat los kon laten (of een beetje losser, dat zou ook al mooi zijn) zouden mannen ook meer op hun gemak bij haar zijn, denk ik.
Ze heeft geen moeite met collega's (dat is zakelijk) of getrouwde mannen (die zijn bezet) maar alleen met mannen die eventueel ooit misschien in aanmerking komen...
Waarschijnlijk kŠn ik helemaal niets doen. Dat is iets wat Ūk dan maar moet loslaten :-) maar zuur is het wel. Het voelt voor mij van: Ik stond erbij en ik keer ernaar.
oke, therapie kan helpen als ze het zelf echt wilt.
Als het van haar zijde losjes is, dan komt het ook van de mannelijke kant. Ik denk dat ze niet te veel moet nadenken, maar ook gewoon durven zonder echt te proberen te bedenken wat er zal komen.

Denk dat jij idd weinig tot niks kan doen, enige dat je kan doen is haar helpen/steunen en zorgen dat ze los kan komen van haar patroon van doen en handelen.
Status: Offline
 
Reply With Quote